Waarom is het CDA zo vaag over abortus?

Het CDA-verkiezingsprogramma is over veel onderwerpen duidelijker dan het verkiezingsprogramma in 2010, dus dat is winst. Maar over abortus, toch niet geheel onbelangrijk voor een politieke partij die het gezin centraal stelt, rept het programma met geen woord. Waarom niet?

Om mij heen zie ik sinds de presentatie van het CDA-verkiezingsprogramma een handvol teleurgestelde jonge CDA-leden driftig twitteren en facebooken over de nieuwe koers van de partij. Ze zijn teleurgesteld dat er, net als in 2010, niet één woord in staat over abortus. Ze overwegen daarom een (protest)stem op de SGP.

Nu zijn verkiezingsprogramma’s niet zo belangrijk in de politiek – en in aanloop naar september al helemaal niet, want het gaat vooral over bezuinigingen en Europa, en niet over de wensenlijstjes van politieke partijen – maar met een goed programma zet een partij zich wél op de kaart. Met een verkiezingsprogramma kan een partij laten zien welke issues het belangrijk vindt.

Het CDA kan er best op hameren dat het huishoudboekje van de overheid op orde moet zijn, maar dat is niet voldoende. Voor een wedstrijdje verplassen wat betreft overheidsfinanciën kunnen kiezers ook naar de VVD of PvdA. Het CDA is er traditioneel voor de immateriële waarden: Hoe leven we samen? Hoe gaan we met elkaar om? Wat vinden we belangrijk in het leven? De kernwaarde voor het CDA is en blijft het gezin, nog altijd de hoeksteen van de samenleving.

Het is opmerkelijk dat een gezinspartij in een verkiezingsprogramma met geen woord rept over abortus. In het hoofdstuk over ‘waardevolle gezondheid’ staan helemaal aan het eind enkele zinnen over ‘medisch-ethische vraagstukken’, maar concreet wordt het nergens. Er staat: “Ieder mensenleven, hoe kwetsbaar ook, is altijd volwaardig.”

Dat is weinig specifiek.

Er worden jaarlijks, in Nederland alleen al, ongeveer 32.000 abortussen gepleegd. En nee, dat komt echt niet alleen door verkrachtingen. Het gebeurt ook omdat een kind “nu even niet” past bij de levensstijl van de ouders of omdat er een foutje is gemaakt bij het gebruik van voorbehoedsmiddelen. Een late abortus om sociale redenen is echt niet meer van deze tijd. Abortus wordt dan gebruikt als een anticonceptiemiddel, en daar is het nooit voor bedoeld. Het komt ook voor dat een vrouw vier keer naar de kliniek gaat om vier keer een kindje weg te laten halen. Het komt voor dat een kleine afwijking bij het kindje voldoende is om ermee te willen stoppen. Ik doe daarmee niets af aan het feit dat het soms niet anders kan, dat soms mannen vrouwen dwingen naar de kliniek te gaan, dat mannen hun verantwoordelijkheid als vader niet willen dragen, en dat de beslissing voor een abortus in het algemeen heel moeilijk is.

Overigens is het een misverstand dat je alleen als christen tegen abortus kunt zijn. Zoals Rosanne Hertzberger onlangs in NRC schreef in een uitstekende column: ook als niet-gelovige kun je vinden dat we in Nederland zijn doorgeschoten met het principe ‘baas in eigen buik‘.

Het CDA onderschat hoe de nieuwe generatie denkt over abortus. De christendemocratische jongeren, verenigd in het CDJA, hebben in een reactie op het verkiezingsprogramma gezegd dat ze willen dat er op het gebied van medische ethiek in het programma wordt opgenomen dat abortus en euthanasie als ‘onwenselijk’ worden betiteld. Volgens de CDJA’ers is dat nodig om echt recht te doen aan de daadwerkelijke bescherming van het leven. Het CDJA is dus een tikkeltje conservatiever dan de moederpartij. En dat is maar goed ook, want de jongeren hebben door dat abortus niet normaal is en dat je er best iets van mag vinden, ook anno 2012.

Het CDA moet nu iedere kans aangrijpen om op 12 september niet te worden gemarginaliseerd. Het CDA moet staan voor haar principes en uitstralen dat het een echte gezinspartij is. Opmerkelijk is dat op de CDA-site wél een standpunt over abortus staat, namelijk dat wat het CDA betreft het abortuscijfer altijd verder omlaag kan. “Abortus mag niet worden ingezet als een late vorm van anticonceptie.”

Waarom staat dat niet in het verkiezingsprogramma? De traditionele gezinspartij moet echt zichtbaar meer inzetten op medisch-ethische vraagstukken. Als het CDA wat betreft het verkiezingsprogramma teveel op de VVD gaat lijken en uit angst niets durft te zeggen over belangrijke zaken als abortus en euthanasie, gaat de orthodoxe SGP, die nu nog twee zetels heeft, geheid een derde zetel halen op 12 september. De met de SGP flirtende jonge conservatieven moeten met een gerust hart op ‘hun’ CDA kunnen stemmen.

Die derde SGP-zetel hoort namelijk thuis bij het CDA.