Waarom het lastig is om een evenwichtig beeld te krijgen van Jeremy Corbyn

Nu het erop lijkt dat Jeremy Corbyn de gedoodverfde winnaar van de leiderschapsverkiezingen van Labour is, staan opiniemakers, media en politici in het Verenigd Koninkrijk en daarbuiten in de rij om hun mening te geven over de Britse politicus.

Ze schrijven en spreken over de koers die hij gaat varen, over de gevolgen voor de Britse politiek en uiteraard wat een eventuele winst van Corbyn betekent voor Labour. Zowel voor- als tegenstanders schuiven daarbij hun ongezouten mening niet onder stoelen of banken, wat het lastig maakt om een evenwichtig beeld te vormen over de naar alle waarschijnlijkheid nieuwe leider van Labour.

Corbyn is wat veel mensen noemen een rasactivist. Terwijl zijn ouders nog in de jaren dertig protesteerden tegen de zwarthemden, voerde hij zelf als lid van het Lagerhuis openlijk actie tegen Apartheid en de Irak-oorlog. Zijn voorgestelde koers voor Labour wijkt dan ook danig af van het door Tony Blair groot gemaakte New Labour. De oud-premier liet zich daarom al meerdere keren negatief uit over de mogelijke verkiezing van de afgevaardigde uit Islington-Noord.

Blair noemde onder andere Corbyns economische beleid “Alice in Wonderland-politiek“. Blair voegde daaraan toe dat een verkiezing van Corbyn als leider een grote klap voor Labour betekent: “It will mean rout, possibly annihilation.” Deze uitspraak staat weer in schril contrast met het aantal Labour-leden dat sinds de opmars van Corbyn opmerkelijk hard is gestegen.

Dagblad The Telegraph liet ook al van zich horen. Die krant publiceerde onder andere een woordenlijst om te begrijpen waar aanhangers van Corbyn het over hebben als ze bepaalde termen gebruiken. Niet geheel verrassend geeft de lijst een weinig afgewogen beeld.

Het satirische magazine Private Eye publiceerde deze week een lijst met de manier waarop uitspraken van Corbyn worden gemangeld in de verschillende media. Het laat zien dat Britse kranten ook bij deze verkiezingen niet aan de zijlijn blijven staan, iets wat in het Verenigd Koninkrijk overigens als normaal wordt ervaren.

Maar ook in Nederland lijken de kranten hun mening klaar te hebben. De Telegraaf noemde Corbyn op 12 augustus al een marxist (Blendle) en de Volkskrant schreef gisteren (Blendle) over de foute vrienden en connecties die de 66-jarige politicus zou hebben.

Het is dus nog even de vraag wat Labour werkelijk te wachten staat. Wordt de soep zo heet gegeten als bijvoorbeeld The Telegraph hem opdient? Misschien is het het beste om te wachten op de uitslag van de leiderschapsverkiezingen. Die volgt over ruim een week, op 12 september.

Foto: Garry Knight / Wikimedia Commons.