Van Mao tot Roemer

20 jaar geleden werkte ik bij de Hoogovens. Mannen van ijzer en vrouwen van vuur aan de muur. Omdat mijn vader er toen ook werkte, reed ik met hem mee. Toen nog stemde iedereen bij het staalbedrijf op de PvdA. Er was echter een linkse concurrent. De SP. Maar dat waren ‘communisten’, zei mijn vader, toen er mannen met baarden voor de poort stonden te flyeren. Hij verordonneerde mij het raampje dicht te houden, wat ik natuurlijk niet deed. En dus kreeg ik een foldertje waarop stond: De echte arbeider staakt.

SP. Hamers, sikkels en tomaten. Het woord staking zat in elke drie regels. Jan Marijnissen was nog aanhanger van Mao. Maar dat mocht. Waar ‘links’ wel Aantjes en Van Baalen de maat nam, vanwege vermeende nazisympathieën, werden de dwalingen van Marijnissen altijd afgedaan als jeugdzonden. Dat morele superioriteitsgevoel was alom aanwezig. Het gedoogkabinet CDA-VVD-PVV was eigenlijk een wraakoefening op die linkse betweterigheid.

Maar ook dat is voorbij. De SP staat inmiddels in veel peilingen bovenaan. De SP is salonfähig. De shagdraaiende mannen met baarden zijn er nog wel, maar niet op de voorgrond. Daar staan mannen met pakken. En stropdassen. Ze lachen. Ze zwaaien. En ze willen graag mee knikkeren. Het is een imposante draai. Van Mao naar Roemer.

Toch kennen we ze niet, die SP’ers. Laat ik voor mezelf spreken: ik heb in mijn vriendenkring weinig SP-vrienden. En dat geldt voor de meeste bloggers hier, vermoed ik. Het zijn namelijk geen feestbeesten, die SP’ers. Toen ik bij de PvdA-Amsterdam werkte, deden ze nooit mee met borrelen. Het traditionele Nieuwjaarsconcert vonden ze maar geldverspilling.

Of ze hierin schuiven, weet ik niet. Dat maakt ook niet uit. Aangezien de campagne over ‘Europa’ zal gaan, zie ik de SP winnen. Dat ze nu een milde toon aanslaan, zal veel mensen over de streep trekken. Het verkiezingsprogramma begint zelfs met de zin: ‘Nederland is een mooi land!’ Manmanman. Ineens hoor ik de eerste zin van de regeringsverklaring.

Premier Roemer, die de honingpot beschermt. Harry van Bommel op Buitenlandse Zaken. Jan de Wit op Financiën. Anja Meulenbelt op Defensie.

Marcel Duyvestijn
Marcel Duyvestijn (1970) is praatjesmaker, als publicist, columnist en opiniemaker. Hij werkte lang bij de PvdA, maar is nu directeur-generaal van Bureau Duyvestijn, een tekst- en communicatiebureau. Schreef columns voor Intermediair, PvdA.nl en NU.nl. Schrijft nu wekelijkse columns voor De Echo en DeJaap. Spreekt ook columns uit op allerlei bijeenkomsten. Hij is initiatiefnemer van de Dag van 100 (om nieuwe ideeën te genereren voor Nederland. Edoch. Hij is vooral liefdevol lid van het leven.