Twee snelle duimen, dat helpt

Afgelopen week, tijdens President’s Night in de Melkweg, zat, in de grote zaal, Diederik Samsom tegenover Abdelkader Benali. Onder leiding van Wouke van Scherrenburg werd er gesproken over de Amerikaanse politiek, over Obama, Romney en natuurlijk werd ook nog gereflecteerd op de Nederlandse situatie.

Ondertussen, zonder dat zij er echt iets van merkten, rende ik als een kip zonder kop over het podium, waardoor ik praktisch het hele gesprek miste. Het grootste nadeel van zelf in de organisatie zitten: je mist altijd je eigen evenement. Nooit kun je geconcentreerd luisteren naar het onderdeel waar je zo naar uit keek. First world problem.

Op sommige momenten hoorde ik wat gelach uit de zaal komen, soms was de zaal muisstil. Aan de stem van Samsom te horen was hij op zijn gemak. Een rustig ritme. Ook al hoorde ik niet wát hij zei, ik wist wel dat er goed op gereageerd werd. Een uitgeruste Samsom is charmant en heeft een zaal eenvoudig snel aan zijn voeten. Daarnaast zijn de Amerikaanse verkiezingen een eitje voor hem: hij is een liefhebber.

Op een gegeven moment ving ik toch nog een klein deel van het gesprek op. Het ging over de enorme inzet van Twitter door Samsom afgelopen week. De discussie rondom de zorgpremie laaide op in de media en Samsom besloot in gesprek te gaan met de kiezer, via Twitter. Hij vond het zelf doodnormaal. ‘400 tweets op een dag, dat is toch niet zoveel?’ legde hij uit aan Benali. Hoe hij dat allemaal kon? ‘Ik heb twee snelle duimen. Dat helpt.’

Twitter inzetten om de ongeruste of boze burger op te zoeken is een schitterend voorbeeld van hoe de democratie aan het veranderen is en hoe een snel, kort en direct medium als Twitter daar aan bij kan dragen. De politiek dichterbij de burger, dat is toch precies wat we allemaal willen? Inspraak hebben? Het gevoel hebben dat je gehoord wordt?

Sinds een korte periode volg ik Cory Booker op Twitter; hij is al sinds 2006 de burgermeester van Newark. Al jaren zet hij Twitter in om de burger te helpen.

Ik begon hem te volgen op aanraden van mijn collega Bianca (verplicht volgadvies), net in de periode voordat de orkaan Sandy over New York en New Jersey heen raasde. Booker wist het medium in de dagen na de ramp te gebruiken om mensen te helpen, om organisaties aan elkaar te koppelen en om burgers gerust te stellen. ‘He’s like a superhero with a shovel.’

Met zijn 1,2 miljoen volgers kan hij niet alleen wat service verlenen tijdens orkanen: hij kan vooral aantonen de ‘normale man’ te zijn. De public servant. Een man die dichtbij het volk staat.

En bovenal, hij kon mensen helpen. Samsom is goed op weg, maar heeft nog een aardige weg te gaan. Het enige wat hij nu nog hoeft te doen is het voorbeeld van de ‘supermayor‘ te volgen.