Twee legers grijze pakken

Hoewel de foto in dit stuk al enkele dagen geleden verscheen, blijft hij mij mateloos intrigeren. Het lijkt een scène uit een film waarbij twee vijandelijke legers op het punt staan om elkaar de hersens in te slaan. Alleen hebben we hier niet te maken met legers vol Orks. We zien het CDU/CSU en de SPD op weg naar de coalitieonderhandelingen over een Grote Coalitie.

Op de foto boven zien we Bondskanselier Angela Merkel, de overgrote winnaar van de Duitse verkiezingen op 22 september. Met straffe hand en ferme pas leidt ze haar mannenleger. Haar neutrale blauwe jasje lijkt op te gaan in de grijze pakken, maar niets is minder waar. Het hoofd omhoog, een serieuze blik vooruit op de toekomst, het is duidelijk wie hier de broek aan heeft. Dit is ook te zien aan de lichaamstaal van de heren om haar heen. Rechts naast Merkel loopt de Beierse CSU-chef Horst Seehofer. Hoewel hij een goede poging doet dezelfde uitstraling als Merkel te hebben, loopt hij achter haar in plaats van naast haar. In de rolstoel de minister van Financiën Wolfgang Schäuble, ook al met de blik vooruit. Wat dat betreft hebben Merkels machtigste mannen van haar geleerd. De overige volgelingen in grijze pakken en de enkele vrouwen die we nog net zien, lijken het naar hun zin te hebben. Er wordt gekletst en voorzichtig geglimlacht.

Op de andere foto loopt het leger der SPD’ers. Zichtbaar een kleinere groep dan het CDU/CSU. Zou dit te maken hebben met het aantal zetels in de Bondsdag? Ook in de groepsformatie zien we een duidelijk verschil met het Merkel-leger. Waar Merkel voorop loopt en de rest in een strakke lijn, is het bij de SPD wat rommeliger. Dit oogt meer ontspannen. Desondanks is het voor de rechterflank van de groep wel degelijk menens. Fractievoorzitter Walter Steinmeier wijst vervaarlijk met zijn toepasselijke rode map alsof hij wil zeggen “Angela pass auf, die strijd is nog niet gestreden!” Naast hem loopt partijvoorzitter Sigmar Gabriel ook al met zo’n rode map. Uiterst rechts oud-lijsttrekker Peer Steinbrück met rode stropdas en een serieuze doch ietwat onzekere blik.

Toch zijn we hier getuige van een spannend moment. Waar vrijwel iedereen na de verkiezingen dacht (en hoopte) dat een Schwarz-Rot coalitie vanzelfsprekend zou zijn, bleek afgelopen week dat dit nog niet zo zeker is. De onderhandelingen tussen de CDU/CSU en de SPD botsten op de thema’s minimumloon en het fiscale beleid. Hierop besloten de Christendemocraten te gaan praten met de Grünen. De onderhandelingen tussen de partijen strandden woensdag. Toch was dit strategisch gezien een handige zet van het CDU om de SPD onder druk te zetten.

Het lijkt zijn uitwerking te hebben gehad. Donderdag werd bekend dat nieuwe gesprekken tussen de Union en de SPD vooruitgang hebben geboekt. Volgende week gaan de onderhandelingen verder. Ondertussen wordt er achter de schermen al druk gesteggeld over de ministersposten. De SPD zou uit zijn op het machtige ministerie van Financiën. Volgens hen mag je de eurocrisis niet overlaten aan Merkel en haar partij. Of is dit gewoon een poging Merkel volgende keer met een sterker leger aan te vallen?