Rumble in the jungle

Het rommelt al tijden in Groningen. Het aantal aardbevingen, de intensiteit ervan en de gevolgen voor de plaatselijke bevolking lijken met de week toe te nemen. De inspectiedienst Staatstoezicht op de mijnen ziet in de bevingen van de laatste weken een ‘groot risico‘ en concludeert dat: ‘alleen door de gasproductie heel drastisch te verminderen of zelfs te stoppen te verwachten is dat na enkele jaren vrijwel geen voelbare aardbevingen zullen optreden in het Groningse gasveld. Als de gasproductie uit het Groningse gasveld ongewijzigd blijft is er 7 procent kans dat in de periode 2013/2014 een aardbeving optreedt met een grotere sterkte dan 3,9 op de schaal van Richter.’

Op basis van het advies heeft minister van Economische Zaken Henk Kamp laten weten het te vroeg en onverantwoord te vinden om een besluit te nemen om de gasproductie terug te dringen. Volgens Volkskrant-columnist Bert Wagendorp heeft Noordoost-Groningen de pech dat het Noordoost-Groningen is. ‘Een dun bevolkt en ver weg gelegen wingewest dat niemand kent en waar de bewoners namens ons de prijs betalen voor de aardgasbaten.’

Ondertussen draait de PR-machine van de Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM) op volle toeren. Met bewondering heb ik de afgelopen weken de onvermoeibare NAM-woordvoerders op radio en televisie gevolgd. Werkelijk alle lessen voor succesvol crisismanagement worden nauwkeurig opgevolgd. Op de homepage van de NAM staat prominent een verwijzing naar een apart platform dat geheel gewijd is aan aardbevingen door gaswinning. Niets lijkt de NAM op dat platform aan het toeval over te willen laten. In het Groningse Slochteren zit immers voor nog eens 200 miljard euro aan gas in de bodem. Natuurlijk is veel plaats ingeruimd voor vraag en antwoord, maar er zijn bijvoorbeeld ook filmpjes met ‘bewoners aan het woord’ (van de aardbeving zelf tot de schadeafhandeling door de NAM).

Hoe anders heeft de besturende PvdA het in Groningen voor elkaar. Begin februari had commissaris van de Koningin in Groningen, Max van de Berg, na een werkbezoek in Loppersum in de microfoon van RTV Noord gezegd dat de NAM een miljard euro zou moeten stoppen in een fonds voor de gedupeerden van de aardgaswinning. De burgemeester van de stad Groningen, Peter Rehwinkel (ook PvdA), was er als de kippen bij om in een opinieartikel in NRC te verklaren dat ‘bedelen om aardgasgeld een stap terug is.’ Rehwinkel waarschuwde zelfs dat: ‘als we niet oppassen, zijn we terug bij Calimero.’ Nog geen week later voelde de burgemeester zich genoodzaakt om in een spoeddebat in de Groningse raad zijn oprechte spijt voor het opiniestuk te betuigen en te verklaren een verkeerde inschatting te hebben gemaakt.

Als campagne-junkie jeuken mijn handen. Om de gelederen van de PvdA in mijn geliefde Groningen te sluiten. Om een strakke regie te voeren op de communicatie over de gevolgen van de aardgaswinning en om een counterveiling power te kunnen vormen tegen de alleenheerschappij van de Nederlandse Aardolie Maatschappij. Commissaris Max van de Berg, burgemeester Peter Rehwinkel, jullie weten mij te vinden toch?