Profiel Stav Shaffir: strijd voor sociale rechtvaardigheid staat centraal

Het is hard gegaan met Stav Shaffir. Vier jaar geleden woonde ze onder erbarmelijke omstandigheden in de wijk Florentin in Tel Aviv. Nu zit het jonge talent in de Knesset voor de Arbeiderspartij/Zionist Union.

Terwijl vier jaar geleden de ratten en duiven door haar appartement lopen, blijven de prijzen stijgen door gentrificatie van dezelfde wijk. Shaffir heeft het financieel zwaar. In 2011 komt ze in aanraking met een groep die protesteert tegen deze leefomstandigheden. Al snel breidt dit protest uit naar thema’s als eerlijkere belastingen, openbaar vervoer en onderwijs.

Kortom, het gaat Shaffir en de rest om sociale rechtvaardigheid. Hoewel dit protest begint met enkele tientallen tentjes, groeit het uit tot het grootste protest in de geschiedenis van Israël met 500.000 mensen die de straat opgaan. Met haar organisatorische vermogen en redeneringvermogen wordt Shaffir de ‘rede en actie’ van de beweging genoemd. Helaas is er ondanks dit enorme protest en de aandacht vanuit de politiek en media geen sprake van enige verandering. Bij Shaffir komt hierdoor het besef dat het anders moet. Hierover zegt ze zelf: “We moesten niet alleen de straten veroveren. We moesten overal zijn.” Deze stem moet ook gehoord worden in de Knesset, vindt ze.

En zo begint haar politieke avontuur. In 2013 gaat ze namens de Arbeiderspartij het parlement in en is ze met haar 27 jaar de jongste Israëlische parlementariër ooit. Ook hier blijft Shaffir strijden tégen corruptie en vóór sociale rechtvaardigheid. Zo gaat ze de financiële commissie in om de geldstromen te controleren en eerlijker te verdelen. Na maanden van extra inlezen komt ze erachter dat er sprake is van grote corruptie in het systeem. Hoewel de taak van de deze commissie is om de gaten te vullen na het vaststellen van de begroting, blijken bepaalde organisaties tot wel 87% meer budget te ontvangen. Dit geld blijkt voornamelijk te gaan naar nederzettingen aan de westelijke Jordaanoever en rechtse NGO’s, ten koste van diverse sociale voorzieningen. Shaffir gaat de strijd aan en begint een lange rechtszaak tegen het ministerie. Afgelopen februari gaf het hooggerechtshof Shaffir gelijk. De conclusie: het ministerie moet samen met haar een nieuwe methode van verdelen bedenken.

Ook in haar strijd voor sociale rechtvaardigheid heeft ze een eerste slag gewonnen met haar Fair Rental Bill. Die wet zorgt ervoor dat verhuurders de huur maximaal met twee procent per jaar mogen verhogen.

Een voorbeeld voor haar is dan ook oud-premier Yitzhak Rabin die in 1995 werd doodgeschoten. Ook hij bracht meer geld naar de periferie van Israël en minder naar de kolonisten van de nederzettingen. Dit leidde tot meer economische groei en creëerde meer banen. “Wat toen gold, geldt vandaag nog steeds.” Er is meer geld nodig voor de gemeenschappen van Israël, alleen hebben die gemeenschappen niet de luxe van een agressieve lobby die de kolonisten wél hebben. Waar Rabin bezig was de maatschappij dichter bij elkaar te brengen, ziet ook Shaffir dit als een van haar belangrijkste taken.

Het is volgens Shaffir dan ook tijd om naar een transparanter en democratischer politiek systeem te gaan. Mensen moeten minder cynisch en apathisch zijn. Er moet meer geld worden uitgegeven om de problematiek omtrent huisvesting, armoede en gezondheidszorg op te lossen. “Het is slechts een kwestie van de juiste keuzes,” aldus Shaffir.

Kom ook naar de zevende BKB Lezing met Stav Shaffir en Etgar Keret in Amsterdam! Meld je aan via BKB.nl!

Foto: Heinrich-Böll-Stiftung / Wikimedia Commons.