Oh mama, we’re just waiting for a sign…

Foto: Facebook / EFF

Zuid-Afrika staat als zo vaak de afgelopen 25 jaar weer eens voor spannende politieke tijden.

De erfenis van Jacob Zuma hangt als een molensteen om de nek van de nieuwe president Cyril Ramaphosa en de oppositie ruikt een kans om de alleenheerschappij van het ANC op nationaal niveau voor het eerst sinds de eerste democratische verkiezingen in 1994 te breken.

Op provinciaal niveau heeft de Democratische Alliantie (DA) van oppositieleider Mmusi Maimane in de Westkaap al de macht gegrepen, net als in de provinciehoofdstad Kaapstad. Daarnaast bestuurt diezelfde DA met steun van de radicale Economic Freedom Fighters (EFF) van Julius Malema ook de grote steden Johannesburg, Tshwane en Nelson Mandela Bay.

Niet alleen de DA van de charismatische Maimane heeft het voorzien op het morrende electoraat van het ANC van Ramaphosa, ook de ‘rode brigade’ van Malema roert zich nu al stevig in aanloop naar de presidentsverkiezingen die volgens verwachting binnen nu en een jaar zullen plaatsvinden.

Absoluut hoogtepunt vormde daarin vorige week de speech van Malema tijdens de begrafenis van de mother of the nation Winnie Mandela. Ademloos heb ik 18 minuten lang naar Malema gekeken die de begrafenis van ‘mama Winnie’ gebruikte om campagne te voeren.

Ademloos heb ik 18 minuten lang naar Malema gekeken die de begrafenis van ‘mama Winnie’ gebruikte om campagne te voeren.

Zinnen als “[….] Long live the fighting spirit of Winnie Mandela, long live. Forward to expropriation of land with compensation, forward. Forward to nationalisation of mines and banks, forward. Amandla. [….]” wisselt Malema in zijn speech af met kwinkslagen als: “comrade Ramaphosa I want to reassure you that today we are in a burial of mama Winnie Nomzamo Madkizela Mandela and president you are her president. And today anyone who will be showing disrespect to you, will be showing disrespect to mama Winnie. Because you are the president of her organisation. So be assured comrade president, even the red sea is going the cheer in salutation.”

Hij definieert zijn electoraat:

“[…] I speak on behalf of the rejected masses of our people, on behalf of the landless people, the unemployed youth, the fees must fall generation, the security guards, the domestic workers, the farm workers, cleaners, waiters and waitresses, shopkeepers, petrol attenders, teachers, nurses, soldiers, police, government employees, the black middle class working in racist firms of white monopoly capital. […].”

En tegelijkertijd deelt hij ook nog wat waarschuwingen hier en daar uit:

“Some of those who sold you out to the regime are here. And what is funny mama, is that they are crying the loudest, more than all of us who cared for you. […] They are here today, mama. […] You, mama, you were the only one who was pronouncing the name of the ANC in the eighties. […] Mama, you never told me how we should treat them when they would come here. I’m waiting for a signal mama how we should treat them. […]”

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Beter is het om er 18 minuten voor te gaan zitten en te kijken, je te verbazen en om nu vanaf deze plek de aanloop naar de Zuid-Afrikaanse verkiezingen te volgen.