Het campagnejaar 2013 (3)

Welke campagnes sprongen er het afgelopen jaar uit? Het team van BKB neemt het campagnejaar 2013 met u door. Over Miley Cyrus, de Pietitie, de Duitse verkiezingen, de wereldvoetbalbond FIFA en de Triodos bank. Vandaag deel 3 (slot).

Het Campagnejaar 2013

Isabelle Rade
Angela Merkel is wederom gekroond als politiek leider van Duitsland. Er was in Nederland maar weinig aandacht voor de Duitse Bondsdagverkiezingen, terwijl we toch meer verbonden zijn met onze oosterburen dan we vaak (willen) denken. We gaan er met massa’s naartoe op vakantie en Duitsland is een van onze belangrijkste handelspartners. En de positie van Duitsland in Europa is van ongekend belang.

De strijd tussen Merkel (CDU) en Peer Steinbrück (SPD) was eigenlijk vooraf al bepaald. De SPD maakte maar weinig kans, vooral met een  leider die zelfs uit eigen partij weinig vertrouwen kreeg. Wel was het spannend of Merkel op dezelfde voet verder kon met de FDP. De uitslag: CDU haalde net niet de absolute meerderheid, de FDP haalde de kiesdrempel net niet en dus sloten CDU en SPD na weken van onderhandelingen een coalitie. Merkel bleef stevig in het zadel, Steinbrück ruimde het veld. De twee covers waarop de twee opponenten in de verkiezingsstrijd prijkten says it all. Merkel als waardige en machtige koningin en Steinbrück als een gefrustreerde vechtersbaas.


Bram Festen
De via Facebook opgezette actie om Zwarte Piet onderdeel te laten blijven van het Sinterklaasfeest kende een geweldige start. Binnen twee weken werden meer dan twee miljoen ‘likes’ verzameld. Het liet echter ook zien wat de disscussie rondom Zwarte Piet allemaal losmaakte bij de Nederlandse bevolking. Al snel werd de pagina overspoeld met de meest grove en beledigende reacties. Meer dan eens werd iedereen die een andere mening had met de dood bedreigd of een dodelijke ziekte toegewenst. De actie schoot daarmee zijn doel flink voorbij en het aanbieden van de uiteindelijk 2,1 miljoen likes aan het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed had een gekunsteld karakter. De actie was geen hoogtepunt, maar wel een van de opmerkelijkste campagnes van het afgelopen jaar.

131224_CW-Pietitie


Noortje Jacobs
Miley Cyrus, voor velen de gevallen ster van 2013. Het ooit zo keurige Disney meisje, bekend van Hannah Montana, heeft in 2013 definitief afscheid genomen van haar lieve-meisjesimago. Meerdere keren raakte ze dit jaar in opspraak. In 2012 nam ze vast een kleine voorschot door haar lange lokken af te scheren. In 2013 poseerde miss Cyrus naakt voor een Marc Jacobs campagne tegen huidkanker, stak een joint op tijdens een optreden en maakte zichzelf onsterfelijk (belachelijk) door haar optreden bij de MTV Video Music Awards. Het twerken konden haar fans haar nog vergeven, maar een optreden lang met je tong uit je smoel lopen transformeert iedereen tot psychopaat.

Toch roep ik 2013 uit tot het jaar van Miley. Ze heeft het hele jaar benut voor een briljante coming of age campagne waar ze de komende jaren de vruchten van zal plukken. Het lijkt me onwaarschijnlijk dat het team van Miley de commotie rondom haar getwerk niet had zien aankomen. De persaandacht was ingecalculeerd en Miley heeft er direct gebruik van gemaakt door bijvoorbeeld zichzelf te persifleren op de cover van Rolling Stone. Haar hit Wrecking Ball brak alle records. In 2014 zal niemand ooit nog durven zeggen dat Miley zo’n lief schattig meisje is. En die tong zijn we in 2014 al lang weer vergeten. Missie geslaagd.


Bram Euser
In de voetbalwereld heerst er een serieuze campagne tussen huidig FIFA-voorzitter Joseph Blatter en UEFA-voorzitter Michel Platini. Beiden zijn in volle strijd voor het presidentschap van de wereldvoetbalbond FIFA (verkiezingen in 2015).

Dictator Blatter hoefde bij voorgaande verkiezingen niet ver te gaan om zich van een nieuwe termijn als wereldleider van het voetbal te verzekeren. Maar dat is met zijn nieuwe Franse tegenstander wel anders. Platini is namelijk uit hetzelfde hout gesneden als zijn Zwitserse tegenstander. De oud-aanvoerder van het Franse elftal voert niet, zoals eerdere pogingen van anderen, campagne tégen Blatter, maar probeert via populistische maatregelen de voetbalwereld aan zijn kant te krijgen.

Wat volgt is een prachtig schouwspel tussen twee dictatoren die radicale beslissingen durven nemen om stemmen te veroveren. Waar de voetbalwereld normaliter zeer conservatief is, staan nu grote veranderingen te gebeuren door dat twee leiders hervormingen beloven om aan de macht te komen.

Zo wordt het Europees Kampioenschap 2016 voor het eerst met 24 landen gespeeld (Platini), is er dit jaar voor het eerst officieel doellijntechnologie geïntroduceerd (Blatter), wil Platini het WK in het vervolg met 40 landen houden in plaats van 32 en wordt het EK 2020 over het hele continent gehouden (Platini). Blatter heeft dan weer als voordeel dat hij tégen een WK in Qatar was, waar Platini voor was. Het nadeel voor Blatter is dan weer wel dat hij nu moet beslissen over hoe het WK in Qatar gehouden kan worden. In de zomer is het te warm, en vooralsnog krijgt hij van de nationale voetbalbonden geen toestemming om het in de winter te houden.

Blatter heeft zichzelf in de laatste maand van 2013 een gigantische dreun gegeven door de minuut stilte voor Nelson Mandela na tien seconden af te kappen. Gelukkig voor hem is er in het voetbal met geld veel goed te maken. In 2014 the story continues…


Tessa Hagen
Het was een normale dinsdagavond. Ik zat in de bioscoop met een vriend, in afwachting van de nieuwste Tarantino. Verveeld bekeken we de reclamefilmpjes van Coca Cola, Vodafone en Nike. Totdat iemand op het grote scherm zei: ‘We leven in een geweldige tijd.’ Huh? Geweldige tijd? In het biertje voorafgaand aan de film hadden mijn vriend en ik besproken wie van onze studiegenoten – allemaal bevlogen historici – eigenlijk wel een normale baan had en geen slechtbetaalde stage naast zijn “freelance” bestaan. En dat dat zo verschrikkelijk zonde was van al onze talenten en ideeën.

“We leven in een geweldige tijd.” Leuke, maar niet te knappe, jongens en meiden van onze leeftijd glimlachten het beeld in. Ze skypten, juichten en zoenden. Ze leken op mij en mijn vriend. Ze fietsen door weer en wind in een plastic poncho. Ze staken de stekker van een Car2Go-auto in het stopcontact. Ze werkten in een laboratorium en op een fietswerkplaats. De voice-over vertelde verder. Grote kantoren flitsten voor onze ogen, totdat de stem zei dat we moesten stoppen met wachten op de grote actie. Dat “groot” niet langer besliste over de economie. Al ónze handelingen samen maakten het verschil.

Het optimisme onder de nieuwe generatie (20-35 jaar) waar ook ikzelf toe behoor, is opvallend. Van de wellicht niet representatieve, maar hoopvolle Tegenlicht-documentaire “Mensen van Nu” en de Duurzame Jonge 100, tot het stuk in Volkskrant-bijlage Vonk van vorige week, waarin diverse jonge werkzoekenden over een rotsvast vertrouwen in de toekomst bleken te bezitten, ondanks de economische malaise. We richten bedrijfjes op via crowdfunding-campagnes. Is er geen werk voor ons? Dan doen we een stage, bloggen ernaast, en gaan vooral niet thuis zitten wachten tot de uitkering binnenkomt.

De Triodos-campagne “Klein, het nieuwe groot”, sluit naadloos aan bij dit optimisme. Bij het idee dat je zelf je eigen wereld vorm kunt geven. Dat, hoe meer mensen deze ideeën delen, hoe beter de wereld wordt. De Triodos-campagne gaat niet over geld. Niet over banken, die we collectief zijn gaan wantrouwen na de recentelijke schandalen. Niet over mannen in pakken en ingewikkelde financiële producten. De campagne gaat over ons. Of in elk geval, over de mensen die we willen zijn. Ondernemend, optimistisch, met vol vertrouwen in een betere wereld.