Formatieblog: gluren bij de buren

Eind juli sloot de Belgische federale regering een begrotingsakkoord voor 2018. De media waren unaniem: hier was sprake van een waar huzarenstuk van premier Michel.

dollar-bill-2462388_960_720

De Waalse liberaal werd tijdens de formatie in 2014 naar voren geschoven als eerste minister. En dat in een coalitie met enkel Vlaamse partijen, de N-VA, CD&V en Open Vld. Toentertijd werd er nog geschreven over een ‘kamikazeregering’. De partij van Michel, de Mouvement Réformateur, haalde immers slechts 25% van de stemmen in Wallonië. Maar als enige Franstalige partij mochten zij wel de helft van de ministers leveren. De Belgische grondwet verplicht namelijk zogeheten ‘taalpariteit’. Dit zorgde voor terechte vragen omtrent de legitimiteit van een dergelijke coalitie.

Na enkele moeizame jaren is de positie van Michel echter sterker dan ooit. In zijn kielzog triomferen de Waalse liberalen ook in ‘eigen huis’. Na een reeks schandalen binnen de Parti Socialiste, dat leidde tot het aftreden van premier Magnette, heeft ook de Waalse regering voor het eerst sinds dertig jaar een coalitie waar de socialisten niet aan deelnemen.

Terug naar de Belgische begroting. Deze bevat veel socio-economische en fiscale maatregelen, met voor iedere partij wat wils. Een interessante exercitie zou zijn om te kijken of dit pakket ook te verwachten is in Nederland. Hier is immers sprake van een formatie tussen enigszins overeenkomstige partijen. De Europese Commissie verwacht ook een vergelijkbare economische groei voor 2018. Laten we, for arguments sake, de veel hogere staatsschuld van België ten opzichte van het bbp maar even negeren.

Een greep uit de Belgische maatregelen: het Belgische mkb wacht een verlaging van de vennootschapsbelasting van 25 naar 20%, voor grote bedrijven gaat het tarief van 34 naar 29%. Kleine spaarders en beleggers hoeven binnenkort over de eerste 627 euro winst uit aandelen geen belasting te betalen. Verder vindt er onder andere belastingverlaging plaats in de bouw, mogen parttimers 500 euro belastingvrij bijverdienen, en hogere vermogens worden zwaarder belast.

Dan Nederland: het verlagen van de vpb door België betekent een schrikbeeld voor de VVD: deze wordt boven de twee ton gunstiger bij onze zuiderburen. Ook het CDA zou graag lasten voor bedrijven willen verlagen. Dit terwijl ChristenUnie en D66 hiervoor juist een Europees minimumtarief nastreven.

De formerende partijen zijn ook te porren voor het reëler belasten van spaargeld om vooral de kleine spaarder tegemoet te komen. Maar zullen net als in België hogere vermogens aangepakt worden? Ook pleiten alle partijen voor het verlagen van de belasting op arbeid, waarbij het CDA een sociale vlaktaks met twee tarieven in wil voeren (een voor hoge en een voor lage inkomens). De partijen vinden elkaar ook in het vereenvoudigen van het systeem van toeslagen. Toch een punt dat het laatste kabinet heeft nagelaten.

Zo mogen we voorzichtig concluderen dat de huidige onderhandelaars deels zullen spieken bij de Belgen: lastenverlichting voor middelgrote bedrijven en individuen zullen, op wat accentverschillen na, de huidige partijen als muziek in de oren klinken. De grote fiscale en socio-economische vraagstukken zullen niet tot grote debatten leiden. Discussies zeker, maar deze zijn geen dealbreakers zoals klimaat, migratie of medisch-ethische kwesties. En ach, over tien jaar is dit toch allemaal Europees beleid.

Foto: Pixabay.

Reacties

blog comments powered by Disqus