Dit is Ten Years, de dystopische film die de aandacht heeft van Hong Kong én China

Hong Kong is nu nog een min of meer vrije stad. De Chinese communisten bemoeien zich echter steeds meer met de stad; het Mandarijn rukt op, de persvrijheid staat onder druk en boekverkopers die kritische boeken verkopen over de Chinese overheid worden opgepakt. Hoe zit dat in 2025, over een kleine tien jaar? De film Ten Years schetst een dystopie; de communisten hebben de stad overgenomen.

tenyears

De dystopische film, bestaande uit vijf korte scènes, over de groeiende macht van de Chinese communisten over de stad verdween eerder dit jaar plotseling uit de bioscopen in Hong Kong. Niemand wist waarom. Afgelopen 1 april werd Ten Years nog één keer getoond in samenwerking met de Universiteit van Hong Kong en tientallen verschillende politieke en maatschappelijke bewegingen. Dat gebeurde in het openbaar, op tientallen plekken in de stad. Op sommige locaties kwamen meer dan 500 mensen kijken.

Ten Years is met reden een populaire film daar. Veel inwoners van Hong Kong hebben het gevoel dat de macht van de Chinese overheid over de stad razendsnel toeneemt. De roep om onafhankelijkheid van China wordt luider. Vooral jongeren hebben schoon genoeg van de Chinese invloed. Ze willen onafhankelijkheid. De 19-jarige Joshua Wong heeft net een nieuwe partij Demosisto opgericht met precies dat doel voor ogen.

De ‘Chinaficatie’ en de groeiende wens om zelfbestuur zijn centrale thema’s in Ten Years. In één scène is het Mandarijn de hoofdtaal geworden en kun je met het Kantonees (de taal die ze in Hong Kong spreken) nergens meer terecht. In een andere scène steekt een inwoner van Hong Kong zichzelf in brand in de strijd om onafhankelijkheid. Het woordje ‘local’ mag niet worden gebruikt, zegt een maoïstisch gekleed jongetje. 1984 all over again.

Het is verschrikkelijk, maar het is niet ondenkbaar dat dit de situatie is in 2025. Het zet niet alleen de Hong Kongers aan het denken, maar ook de Chinese overheid. De communisten houden de ontwikkelingen scherp in de gaten. Het laatste wat de Communistische Partij wil is dat Hong Kong onafhankelijk wordt. Net zoals ze niet willen dat Tibet of Taiwan de onafhankelijkheid uitroepen. Daarbij wordt (dreigen met) zwaar geweld niet geschuwd.

Ten Years is een indrukwekkend en verontrustend kunstwerkje. Het is geen Hollywood-film, maar dat moet het vooral ook niet zijn. Het is een lokale productie met lokale acteurs dat een lokaal thema behandelt. Een lokaal thema dat trouwens wereldwijd aandacht verdient. Net zoals de strijd voor een vrij Tibet en de wens voor een onafhankelijk Taiwan. Bekijk hier de trailer van Ten Years: