Democratische conventie – dag vier: de strijd tegen populisme

Bianca Pander en Erik van Bruggen bezoeken de Democratische conventie in Philadelphia. Op BKB Campaign Watch publiceren ze regelmatig hun updates en impressies vanaf de conventievloer of vanuit een van de vele fringe meetings die tijdens de hele conventie door de stad plaatsvinden. Dit is dag vier.

Donald_Trump_by_Gage_Skidmore_5

Soms lijkt het alsof de hele wereld naar Philadelphia is gekomen: in het Prince Theater aan Chestnut Street verzamelen de internationale gasten van het National Democratic Institute (NDI) zich. Parlementariërs, ministers, diplomaten uit alle landen van de wereld. Sommigen gebruiken de sessies vooral om uit te slapen van de wilde feestjes de avond ervoor, maar er zijn iedere keer een aantal meer of minder interessante panels waar grote namen optreden. Vier jaar geleden verzorgde John Kerry de keynote speech. Madeleine Albright is, als voorzitter van de NDI, de host van de conferentie.

De discussie over buitenlandse politiek is sinds de Brexit en Donald Trumps kandidatuur een top issue in politieke kringen. De internationale panels zijn dan ook voor het eerst in tijden compleet overbooked. Amerikanen willen van Europeanen leren how to fight populism en zijn bezorgd over de stabiliteit van Europa als partner nu het VK voor de Brexit heeft gestemd en in tal van landen populistisch links en rechts in opmars is. Europa vloog zelfs Europees Commissaris Mogherini in om de zorgen te adresseren.

Een aantal dingen werd duidelijk tijdens de sessies:

1. De Brexit is een enorme schok geweest, niet alleen voor Europa maar ook voor de Amerikanen. Niemand heeft het zien aankomen, niemand kan voorspellen wat de precieze betekenis is. Wat duidelijk is, is dat de Amerikanen vooral don’t rock the boat propageren: als er dan een Brexit komt, verander zo weinig mogelijk en houd het VK zo dicht mogelijk in Europa. De Amerikanen zien voorlopig het VK nog steeds als een van de belangrijkste partners overzees. En het is duidelijk dat dat zo zal blijven, ook als er bilaterale deals met de Britten moeten komen.

2. Merkel en Duitsland zijn veruit de belangrijkste partners voor de VS in Europa. En er is een hoop speculatie over de vooruitzichten van drie vrouwen aan de top in de grootste westerse democratieën na januari: zullen Clinton, Merkel en May op een wezenlijk andere manier politiek leiderschap gaan tonen?

3. Maar vooral: de Democraten weten zich nog geen enkele raad met de opmars van Trump en de manier waarop hij bestreden moet worden. De discussies deden erg denken aan de reacties bij de opkomst van Pim Fortuyn in 2001 en 2002. Voorlopig kunnen de Democraten bijna niet geloven – Hillary’s campagnemanager benoemde het gisteren een aantal keer op verschillende plekken – dat Amerikanen tegen hun eigen belang in op Trump zullen stemmen.

“We are going to show the American people that we deeply care about them, that we are optimistic about the future versus Donald Trump, who only likes himself and is creating a deeply divided America.” Het is een mooi streven, en wie gisteren de conventie volgde, zag dat deze filosofie door iedereen werd omarmd. Joe Biden, Michael Bloomberg, Tim Kaine, zelfs Obama: het was een groot Trump-roast.

Maar of het werkt… There is no such thing as bad publicity, zeggen campagnemanagers wel eens. En ook: wie de agenda van de campagne bepaalt, wint. Voorlopig slaagt Trump er keer op keer in – oké, vaak met de meest krankzinnige ideeën – de politieke agenda te bepalen, zelfs tijdens een Democratische conventie. En in Nederland weten we waar dat toe kan leiden. Be afraid USA, be very afraid.

Lees ook het verslag van dag drie over de campagnediscipline bij de Democraten, dag twee over de avond van Michelle Obama en dag één over de strijd om de middeninkomens van de Democratische conventie.

Foto: Gage Skidmore / Wikimedia Commons.

Reacties

blog comments powered by Disqus