De remmen kunnen los

Zorgwekkende berichten over de gezondheid van Bart de Wever zetten de laatste weken een stille rem op de Belgische campagnestrijd. Een virale infectie bij het hart hield de Vlaamse oppositieleider noodgedwongen aan de kant, maar De Wever is terug van weggeweest. Gehuld in een pandapak, deelde hij ouderwetse sneren uit aan premier Di Rupo. De strijd is begonnen.

De driedubbele verkiezingen worden een zeer interessante strijd. België stemt op 25 mei namelijk voor zowel Europa, het federale parlement als de regionale parlementen.

Luxepositie CD&V
De Vlaamse regering staat onder andere voor de vraag of de N-VA niet té groot wordt om door te kunnen gaan met de huidige coalitie. De N-VA maakt er op nationaal niveau graag een tweestrijd van met de Waalse PS van Elio di Rupo en dit kost de overige partijen stemmen.

Het Christelijke CD&V, coalitiepartner van de N-VA en sp.a in Vlaanderen, maar ook van o.a. de PS in de federale regering, gaf daarom bij monde van Kris Peeters nog maar eens aan dat de Vlaamse kiezer helemaal niet op de PS kan stemmen en een dergelijke tweestrijd daarom ook geen eerlijke voorstelling van zaken is.

Ondanks deze noodkreet zal het CD&V waarschijnlijk onmisbaar blijken bij het vormen van zowel de Vlaamse als federale regering. Mede door de grote verschillen tussen de andere partijen, kan middenpartij CD&V uiteindelijk bepalen welke kant het opgaat. Ondertussen houdt het CD&V alle opties open en lijkt niet van plan vooraf een standpunt in te nemen over haar coalitievoorkeuren.

Wisselende rol voor links
De linkse partijen hebben het moeilijk in Vlaanderen. De sp.a, zusterpartij van de Nederlandse PvdA, heeft inmiddels felle concurrentie van de radicalere PVDA+. De toch al zwakke positie van de sp.a komt hierdoor verder in het gedrang. Het Groen van Wouter van Besien lijkt ondertussen ook aan haar plafond te zitten. In het verkiezingsgewoel pakken de linkse partijen vooral stemmen van elkaar en niet van hun ware ideologische tegenstanders.

In Wallonië liggen de kaarten voor links ondertussen totaal anders. De PS is hier al jaren veruit de grootste partij en vormt op Waals niveau een regering met het CDH en Ecolo.

Terwijl de N-VA in Vlaanderen en de PS in Wallonië de verkiezingen waarschijnlijk ruim zullen winnen, moet op federaal niveau een coalitie komen van zowel Vlaamse als Waalse partijen. Een van de problemen is echter dat deze twee grootste partijen op bijna alle vlakken mijlenver uit elkaar staan. Een poging tot samenwerking leidde in 2011 tot het wereldrecord formeren.

Durft de N-VA in de federale regering?
Dat twijfelachtige record werd mede gebroken omdat destijds de zesde staatshervorming op tafel lag. Diverse partijen kondigden aan na de komende verkiezingen geen volgende staatshervorming te willen bespreken maar vooral op sociaal-economisch vlak zaken te willen doen.

Omdat de N-VA zeer stevige eisen op tafel legt en een bijna obsessieve anti-campagne voert tegen Elio di Rupo en de PS, moet er veel gebeuren wil de N-VA in de federale regering plaatsnemen. Op Vlaams niveau hoeft de N-VA als grootste partij niet veel in te leveren, maar op federaal niveau zitten aanzienlijk meer partijen aan tafel.

Bart de Wever bewees in 2011 al niet bereid te zijn tot het noodzakelijke compromis. Om zijn onbuigzame imago in stand te houden, is het voor hem bovendien veel comfortabeler om op federaal niveau aan wal te blijven staan en zijn politieke verantwoordelijkheid te negeren.

Nu De Wever naar eigen zeggen gezonder is dan ooit, zal de verkiezingsstrijd de komende weken behoorlijk worden opgevoerd. Na de ramkoers tijdens de campagne, is het echter maar zeer de vraag of de N-VA na de verkiezingen in de federale regering zal stappen.