De Nederlandse Margaret Thatcher

We hebben nog weinig inhoudelijks van haar gezien, maar ze is ongekend populair bij het CDA. Belangrijker nog, ze is óók populair bij de PVV-kiezer. Mona Keijzer kan het CDA weer groot maken.

Het was een behoorlijke verrassing dat Keijzer, de Purmerendse wethouder en in 2010 nog CDA-kandidaat nummer 67, als zesde kandidaat meedeed met de interne lijsttrekkersverkiezingen van het CDA. Nog verrassender was dat zij vervolgens 26 procent van de stemmen van de CDA-leden wist te halen. Eigenlijk wilde ze zich pas in 2015 weer kandidaat stellen voor de CDA-lijst, maar door het gestekker van de PVV en de allereerste en dus historische lijsttrekkersverkiezingen binnen het CDA is alles in een stroomversnelling geraakt.

De in Volendam geboren Keijzer, moeder van vijf zoons, is niet alleen populair bij de CDA-leden en CDA-stemmers, maar ook bij de PVV-stemmers: tijdens de interne verkiezingen peilde Maurice de Hond dat maar liefst 22 procent van de PVV-kiezers de voorkeur gaf aan Mona Keijzer en dat slechts 9 procent liever Sybrand van Haersma Buma als lijsttrekker van het CDA zag. Dat had natuurlijk ook te maken met het feit dat vijf van de zes kandidaten zo snel als ze konden afstand namen van de PVV en Keijzer dat naliet. Maar het zegt ook wat over Keijzers populariteit bij de gemiddelde PVV’er. Ze is geen Haagse insider en dat maakt haar aantrekkelijk voor de PVV-kiezer die intussen een beetje lijkt te zijn afgeknapt op het gejengel en geschreeuw van Geert Wilders.

Het CDA moet drie groepen terug zien te winnen voor de partij: de overlopers naar de VVD en PVV in het zuiden van het land, de CDA’ers die in 2010 zijn thuisgebleven en de gezinnen in de Vinex-wijken in de middelgrote steden. Met het dream team Keijzer en Buma haalt de partij gemakkelijk meer zetels dan de peilingen het CDA nu geven (ongeveer 15). Ik denk dat de christendemocraten zelfs meer zetels kunnen halen dan de partij nu in de Kamer heeft (21).

Margaret Thatcher
Vanochtend klaagde Keijzer in De Telegraaf (hét medium voor het CDA om de kiezer te bereiken de komende maanden) dat ze het niet leuk vindt dat ze is vergeleken met Margaret Thatcher. “Zij vond dat de markt het moet oplossen, ik vind dat mensen het moeten doen. Al heeft ze ook wel goeie dingen gedaan.”

Ik sta hier misschien niet helemaal objectief in, want ik ben een groot fan van conservatieve vrouwen als Margaret Thatcher. Thatcher heeft, zoals Keijzer zegt, inderdaad “goeie dingen gedaan”. Ze stond voor haar principes, terwijl ze jaren en jaren en jaren heeft moeten vechten tegen het seksisme en scepticisme binnen haar eigen partij en daarbuiten: kom nou, een vrouw kan toch niet een politieke partij leiden, laat staan een heel koninkrijk? Nou, wel dus. Thatcher, de eerste vrouwelijke premier van het Verenigd Koninkrijk, heeft bewezen dat ze het kan: een land aanvoeren in tijden van crises (de Falkland-oorlog, het sluiten van onrendabele mijnen en de talloze protesten van boze arbeiders). Ze heeft het uitmuntend gedaan. Keijzer hoeft dan ook niet bang te zijn voor vergelijkingen met Thatcher. Een groter compliment kun je niet krijgen.

Sarah Palin
Overigens is Keijzer ook al vergeleken met de Republikeinse Sarah Palin (vanwege het feit dat ze een buitenstaander is en vijf kinderen heeft, niets meer en niets minder). Palin heeft in 2008 verloren omdat ze werd neergesabeld door de mainstream media.

Hoewel je zou denken dat onze linkse vrienden, die het thema emancipatie altijd weten te kapen, voorstander zijn van een vrouw aan het roer, blijkt dat in de praktijk nooit het geval. Behalve dan wanneer het zo uitkomt om de kwaliteiten van Mark Rutte als mogelijke minister-president in twijfel te kunnen trekken (zie het gehype van Neelie Kroes als mogelijke premier).

Dat links nogal kinderachtig is, bleek ook al in 2010 toen in een campagnefilmpje op de man werd gespeeld: Rutte is niet getrouwd, dus hij kan de functie van minister-president niet aan. Dat zal Keijzer ook overkomen als zij een belangrijke positie krijgt in het kabinet-Rutte II of als zij over een aantal jaren (vice-)premier van Nederland kan worden. Twan Huys van Nieuwsuur probeerde het al tijdens een CDA-lijsttrekkersdebat: hij vroeg herhaaldelijk naar de naam van de president van de Europese Centrale Bank. Huys dacht: ‘Die heb ik mooi te pakken’. Goedkope actiejournalistiek noem ik dat. Alsof Huys überhaupt weet wat hij moet vragen zonder de voorbereiding van zijn redactie.

Als Keijzer net zo wordt aangevallen als Rutte is aangevallen in 2010, dan betekent dat dat ze een bedreiging vormt voor de gevestigde orde en vooral dat links haar ziet als een bedreiging. Rutte is premier geworden na dat rare campagnefilmpje, dus dat belooft nog wat.

Ik verlang naar een Nederlandse Thatcher en ik geloof vele rechtse kiezers met mij. Ik wil niet te hoge verwachtingen scheppen – we hebben immers nog niet veel gezien van Keijzer – maar wat mij betreft komt die Nederlandse daadkrachtige vrouwelijke premier er.