Betalen voor YouTube: hoe het gratis sociale medium razendsnel verandert

Het is een jaar geleden dat ik de tv de deur uit deed. Niet het toestel, wel het prijzige abonnement bij mijn tv-aanbieder. Ik besloot dat ik genoeg had aan Netflix (8 euro per maand), Twitch (0 euro per maand) en YouTube (0 euro per maand). Televisie is ouderwets, oordeelde ik, en ik bespaarde er ook nog wat geld mee. Dat laatste argument gaat straks niet meer op.

Wat doe ik eigenlijk niet op YouTube? Oké, ik heb geen eigen YouTube-kanaal zoals bijna iedere puber tegenwoordig wél heeft (ze dromen allemaal van YouTube money, waar veel bekende YouTubers heel goed van kunnen leven), maar voor de rest doe ik er vanalles mee, minstens een tot twee uur per dag: ik gebruik YouTube voor muziek, documentaires, recepten, reisverslagen en de persoonlijke levens van mijn favoriete YouTubers.

Ik kijk meestal op mijn desktop-pc, maar ’s avonds stream ik alles via de Chromecast de woonkamer in (ik heb nog zo’n ouderwetse ‘domme’ tv die niet online kan). Ik volg in totaal 240 verschillende kanalen, en het kost me niets, behalve enige irritatie als er weer een reclamefilmpje van twee minuten na ieder filmpje dat in de queue staat wordt getoond. Die kan ik gelukkig meestal wegklikken, maar soms moet ik reclamefilmpjes van 15 tot 30 seconden helemaal uitzitten.

Ik vind YouTube nu juist zo leuk omdat het niet lijkt op gewone televisie. Alleen ík bepaal waar ik naar kijk. Nu krijg ik helaas reclames te zien die je ook op televisie ziet. Vermoeiend. Maar ik snap het wel; er moet geld worden verdiend, door zowel de eigenaar van YouTube, Google, als de mensen die content leveren en vaak volle werkdagen stoppen in hun filmpjes. Er komt meer kijken bij het maken van een YouTube-filmpje dan je wellicht in eerste instantie denkt. En het is nog een dure grap ook.

Enfin, advertenties dus. Die zijn straks verleden tijd als je bereid bent voor het twee dagen geleden aangekondigde dienst YouTube Red te betalen. Vooralsnog verschijnt de dienst alleen in de Verenigde Staten en gaat het tien dollar per maand kosten. Wat krijg je er allemaal voor? Allereerst verdwijnen de irritante advertenties. Daarnaast maken verschillende (grote) YouTubers exclusieve content voor YouTube Red, en kun je bijvoorbeeld video’s opslaan zodat je ze offline kan kijken. Dat betekent dat je filmpjes met een wifi-verbinding kan binnenhalen om ze vervolgens in de trein te kunnen kijken zonder je zorgen te hoeven maken over je dataverbruik. Wel zo handig.

In deze video legt Verge in twee minuten uit wat de belangrijkste features van YouTube Red zijn:

Mijn eerste reactie toen ik hoorde van deze nieuwe abonnementsdienst was: ja, zie je wel. Ze laten je eerst wennen aan YouTube, gooien het daarna vol met advertenties en bieden vervolgens voor een te hoog bedrag een abonnementje aan om gewoon te kunnen blijven kijken zoals vroeger. Als ik omgerekend 9 tot 10 euro ga betalen voor YouTube Red, had ik bijna net zo goed mijn tv-abonnement kunnen houden en het daarbij kunnen laten. Maar goed, dat was mijn eerste reactie.

Nu ik erover heb nagedacht, ben ik best wel positief over de mogelijkheden van YouTube Red. Het is niet slechts een dure manier om advertenties te blocken, je krijgt er handige en waardevolle features voor terug, zoals die downloadoptie. Belangrijker nog, YouTubers verdienen meer geld en kunnen met dat geld betere en exclusieve content creëren bijvoorbeeld. Niet iedere YouTuber heeft dat nodig overigens; sommigen verdienen honderdduizenden tot miljoenen euro’s per jaar met hun kanaal door een goede combinatie van advertenties, sponsoren en donaties.

Echter, voor wie een publiek aan zich weet te binden dat bereid is te betalen voor de content die ze leveren – en die bereidheid is er zeker wel, steeds meer YouTubers vragen om donaties en krijgen die ook van hun loyale fans, tot duizenden euro’s per maand, waarmee ze van hun hobby hun werk kunnen maken – is dit alleen maar goed. Hoe meer onafhankelijke content creators, hoe beter. Laat duizend bloemen bloeien, en bevrijd ons van de beknellende beperkingen van de ‘gewone’ televisie.

Aldus besloten: ik betaal nooit meer voor een televisie-abonnement, maar om mijn favoriete YouTube-kanalen te kunnen blijven volgen zonder die bloedirritante advertenties die vaak niet eens goed zijn getarget, wil ik best maandelijks een zakcentje overmaken.