Belgisch Kamikazekabinet serieuze optie?

In België werkt men hard aan een vooraf als onrealistisch bestempeld “Kamikazekabinet”. Om het allemaal wat positiever te framen, spreken betrokken partijen zelf liever van een “Zweedse coalitie”, naar de kleuren van de partijen. Het toekomstige beleid zal naar alle waarschijnlijkheid echter niet geïnspireerd zijn op de manier waarop Zweden haar beroemde verzorgingsstaat inrichtte.

Na de informatieronde van Bart de Wever (N-VA) bleven er nog maar twee serieuze opties over voor de federale regering. De eerste optie, het voortzetten van de huidige regering, leek daarbij de meest logische, zeker nu ook de Vlaamse partijen in een dergelijk kabinet over een meerderheid konden beschikken. Dit kabinet zou dan bestaan uit twee keer de drie klassieke middenpartijen; de separatistische N-VA zou wederom aan de kant blijven staan.

De tweede optie leek een stuk onwaarschijnlijker. Ze werd al snel het Kamikazekabinet gedoopt. In dit scenario werkt namelijk slechts één Franstalige partij (de liberale MR) samen met drie Vlaamse partijen (de economisch zeer rechtsgeoriënteerde N-VA, Christendemocraten CD&V en de liberale Open Vld). Dit riekt echter naar politieke zelfmoord: de MR vertegenwoordigt slechts 25,6% van de Franstalige stemmen. Door geen andere Franstalige partij mee aan boord te nemen, is het afbreukrisico voor de partij zeer groot. Waarom dan toch deze opmerkelijke keuze?

Teleurstelling
De MR kiest in de eerste plaats voor dit scenario, omdat de partij teleurgesteld is dat ze buiten de reeds gevormde Waalse en Brusselse regeringen is gehouden. Om de PS en het cdH een loer te draaien, gaat de partij nu voor een samenwerking met de N-VA, die ook al jaren zonder de PS wenst te regeren. Veel Franstaligen echter zullen het de MR niet in dank afnemen.

Ministersposten
In de tweede plaats heeft de MR het voordeel dat het alle Franstalige ministersposten zal krijgen. Het dreigende uitblijven van ministersbaantjes in Brussel en Wallonië als gevolg van eerdergenoemde regeringsformaties leverde wellicht een extra stimulans. Daarnaast kan de partij zich nu mogelijk alsnog opwerpen als de verdediger van de Franstalige belangen in de federale regering.

Bezuinigingen
Als formateurs Kris Peeters (CD&V) en Charles Michel (MR) er in weten te slagen om de federale kamikazeregering van de grond te krijgen, zal België een harde bezuinigingsronde te wachten staan. Tijdens de zwaarste crisisjaren was daar geen politiek draagvlak voor, maar nu ligt er voor zowel de liberalen als de N-VA plotseling dé kans om rigoureus te snijden in de overheidsuitgaven.

Bart de Wever beschuldigde Elio di Rupo (PS) alvast van het achterlaten van veel “vuile was”, waarop Di Rupo hem nog maar even herinnerde aan het feit dat het huidige kabinet al 22 miljard bespaarde. Beide heren kibbelen wel vaker, maar interessant is nu om te zien hoe de N-VA zich lijkt in te dekken tegen wat komen gaat in hun eerste beurt van federale verantwoordelijkheid.

Zweedse coalitie
Om een mogelijk hard bezuinigingskabinet  in een positief daglicht te stellen, spreken de spindoctoren tegenwoordig van een “Zweedse coalitie”. Het geel van de N-VA en het blauw van de liberalen zullen de verzorgingsstaat echter juist eerder afbreken dan opbouwen. Ook past de huidige economische realiteit niet bij de sterke economische groei die het Zweedse paradijs mogelijk maakte.

Tenzij het formatieproces alsnog mislukt, lijken de PS en cdH hun snelle deals in Wallonië en Brussel te moeten bekopen met de federale oppositiebanken. Het is echter maar de vraag hoe erg deze partijen dat vinden, want juist de regionale regeringen kregen door de ontmanteling van België de afgelopen jaren steeds meer macht en verantwoordelijkheden. Ze kunnen het de MR daarom nog behoorlijk lastig maken.